izlanda derler adına, soğuk mu soğuk küçük mü küçük bir ülke varmış. belki tek meşhur şeyi, biz izlanda'da tanrı'ya inanmayız çünkü birinin bir şeye ihtiyacı varsa gidip kendi yapar, diyen bodur boyuna koca bir yürek ve eşsiz bir ses sığdırmış şarkıcısıymış. gün gelmiş, 200 yıldır buzlar altında uyuyan canavar dağ uyanmış...
dünyayı saran kül bulutları uzaydan bile görünmüş...
manzara biraz ürkütücüymüş, pilotlar korkudan uçamamışlar.
o arada istanbul'da bir konuk da mahsur kalmış... şehri altüst ederken, yolu bir gün galata kulesi'ne düşmüş, oradan da beşiktaş'a...
...
...
...
kim bilebilirdi patlayan yanardağın getirdiği adamın bana vazgeçtiklerimi tekrar isteteceğini?
dünya küçük derken eminim bunu kastetmedi atalarımız ama dünya bir şekilde küçük ve aşkın sizi nerede bulup nereye götüreceği hiç belli olmuyor...
hikaye uzun ama janis'e sözüm var, baştan sona anlatacağım. sözümü tutana kadar, aşık olduğumu söyleyip konuyu burda kapatıyorum...
