1 sene geçmiş, ara ara facebooktaki sayfasına bakılmış, bazen duvarına hiç okuyamayacağını bile bile belki de bulutların üstünde olanca hınzırlığıyla yuvarlanırken gözü aşağı takılıp görür diye mesajlar yazılmış. 1 sene geçmiş, aslında 1 sene daha geçmiş ama sema unutulmamış.
bugünlerde parkta kuşları kovalayıp uçururken çekilmiş bi videosu var, gidip gidip izliyorum. sayfasındaki mesajlar hep sevgi dolu, herkes ya özlemini ya onu ne kadar sevdiğini anlatıyor. bazen diyorum ki, ölüp gitmek de fena değil be, bak arkandan ne kadar iyi konuşuluyor... ama olmadı sema, olmadı. bizim her geçen sene çizgimiz çubuğumuz artarken sen hep genç, hep güzel, hep tombul, pardon tombul değil balıketli ve hep yüzün güneşe dönük kalmamalıydın. bizimle yaşamalı bizimle yaşlanmalıydın. adisin lan, sattın hepimizi, bi beyin kanamasına bıraktın gittin... keşke kalsaydın... o kuşun kanadına oturup uçmasaydın...
huzurla uyu, uslu dur oralarda, cennetin kuşlarını bari rahat bırak da vaktimiz gelince sığınacak yerimiz olsun. ruhun şad olsun. iyi ki doğdun, sensiz bir doğum günün daha kutlu olsun!
zaman her şeyi silmiyor, 1 sene sonra yine senin için, sadece senin için...
