2.10.2010

helal bu fuar sana!

memleketimiz dışında geçirdiğim bayram kaçamağı esnasında fransa ve hollanda'da görüp katıla katıla güldüğüm "halal food" uygulaması memleketim dahilinde bi fuarla şenlenmeye karar vermiş de haberimiz yokmuş. yoktu yani, potansiyel müşterilere bakınmak için fuar sitelerini gezerken bunu buldum, oldu. sizsiz  boğazımdan geçmedi, buyrun linki tıklayın. müsait vaktinizde de gezmeye gidin, öyle zındık zındık dolaşmayın ortalarda.

reklam sektöründe çalışan bi arkadaşım gitmiş potansiyel müşteri avına, helalmatik varmış. gıdalarımızın içinde hiçbir domuz şeysi yoktur beyanını ikna edici bulmayanlar için, sidiğe daldırılan gebelik çubuğu gibi, şüpheli gıda parçası sıcak suya atılıp iki karıştırıldıktan sonra helalmatik çubuğu bandırılıp bakılıyomuş, domuzluysa çift çizgi, helalse tek çizgi... 



1.10.2010

en seksi yaşım da böylece bittiiii, bakalım 32 neler getirecek?






hadi mutlu yıllar bana...

24.09.2010

19.09.2010


kaktüse evrilmem an meselesi! dün gece dilim dötüme yapıştığında farkettim evde su kalmadığını, suyu bırak o anda yalandan da olsa beni nemlendirecek bi şişecik soda olsun, meyve suyu, hoka mola, sade gasos, fanta... ulan bari bi şişecik bira dedim, o bile yok. buzdolabında turşu, peynir ve yoğurt vardı, yoğurdun suyunu içtim yetmedi. sonra gidip zula dolabını açtım, baygınlığım geçip de kendime gelince elde ettiğim sayım sonuçlarını veriyorum:
- 1 şişe kırmızı şarap
- 4 şişe martini
- 1 büyük, 3 küçük şişe uzo
- 1 şişe smirnof gıriin epıl
- yarım şişe cin
- 1 şişe viski
- yarım şişe votka
- votkayı fındıklamaya alınmış, içsen eti tuzlu püsküvüt reklamındaki gibi içim gıyıldiiiii diye insanı hüngür hüngür ağlatacak fındık şurubu
- 1 şişe tekila
- çeklerin adını ne okuyabildiğim ne de yazabilecek enercimin olduğu adamın içini kavuran kanyağımsı şeyinden yarım şişe

fiktoş bi gün polis üst kat yerine yanlışlıkla bizim kapıyı çalıp evi aramaya kalksa, kaçakçı diye tutuklanacağımızı söyler hep, yalan değil. musluğu aç diyenlere cevabım, sularda küf tadı olduğudur efendim, bizim evin suyu içilmiiy. üşendiğimden bakkala gidemiyorum ama büzüşüp kurumam an meselesi, akşamın 9undan gecenin 12sine kadar direndim, daha fazla dayanamadım pantolonumu  terliğimi hızlıca giyip kendimi bakkala attım. 1 şişe 5lik sırma su, 1.5 litre hoka mola ve 1 şişe efes fıçı bira alıp eve döndüm. güya suyu içicem, birayla kolayı da başka bi su almayı unutma gecesinde acil durumda kırmak üzere saklıycam, nerdeeee... kola dolaba (bugün yarısını içtim), suyun ilk bardağını içip yenisini doldurup birayla beraber bilgisayarın başına geldim. bu arada masanın üstü tıkış tıkış, ulan bunların ikisini birden aldık geldik ama bi kaza çıkmasa derken, mavusa uzanan kırılasıca elim suya çarpmasın mı? çarpmasın tabi ama ... dinlemiyo ki beni. allahtan oda çok dağınık da elimi uzattığım ilk yerden bi tshirt yakalayıp suyu çektirdim, zayiat yok. suyu döktüm ama acil durum birasını damlasını mundar etmeden lıkır lıkır içtim. bakalım bi dahakine ne gelecek başıma. annem üşendiğinden eşşeğe dayı diyosun, diye kızardı hep, haklı valla kadın. ama mayam gevşek, o da daha atik bi koca seçseydi canım, ben kimim ki genetik bilimine karşı çıkayım?

bugün güya hastaneye gidip kuyruk'la refakatçi kalacaktım, sabah kalkamadım, kalktığımda da ağzım burnum akıyodu. gidip bi de ben mikroplamayayım kızı diye mecbur evde kaldım. ha bu arada sucuyu arayıp yeni damacana istedim mi? tabi ki hayır! yarın açık mıdır ki sucu? açsa ne iyi olur, ben de arasam, yeni damacanam gelse, 1 hafta boyunca korkusuzca içsem içsem, su gibi aziz olsam... bunu en son 3 hafta önce düşünmüştüm, amaaan tatile gidicem ben gelene kadar bayatlar deyip almamıştım, şimdi bahane de yok. şşt, kız sucu, 116ya bi tane kap gel hadi, aratma beni şimdi çok müşkül durumdayım!

1.09.2010

büyüdük

"abla, küçükken pudingini paylaşmıyormuşsun, şimdi kanını paylaşıyorsun!.."

4 yaş var aramızda, kendisi ilk kumam olur. meloş sultan'ın evinin altını üstüne getiren, konu komşuya yaka silktiren hep odur, ben de köşesinde kitabını okuyan, akşamüstü sakin yürüyüşlere çıkan, arada evden kaçıp en fazla yaramazlık olarak arkadaki tepeye tırmanan... 


adeta bi maymun yavrusuydu. salıncağımın oturağını çıkarır, iplere tutunup havada taklalar atar, kapı pervazına, bulduğu her ağaca, iki de vantuzu olsa eminim düz duvara tırmanırdı. doğuştan baş belası.... bi de taklitçi! yolda yürürken adımlarıma bakar, benimle aynı anda sağ aynı anda sol basmaya çalışırdı. kollarını benimle aynı anda öne arkaya atmak için o çabaladıkça, ben de bozmaya uğraşırdım. bi gün yağmurda gezeceğim diye tutturdum, meloş yok dedi mok dedi, dinlemedim. ben evden çıkarım da o durur mu? elimizde şemsiyeler, bomboş sokakları keyifle turladık. tabi su birikintilerinin gözüne gözüne basıp kıçının deliğine kadar sırılsıklam olanımız daha çok eğlendi. ne hikmetse ikimiz de hastalandık, karşılıklı kanepelerde yatar halde içtik komşu teyzelerin geçmiş olsun çorbalarını. 

kutuda satılan yemeye hazır pudingler yeni çıkmıştı, meloş para verdi, gittik 2 kutu kakaolu kaptık. o zaman başkası var mıydı hatırlamıyorum. eve geldik, bunun gözü üstümde. elinde pudingi, ben nereye kuyruk oraya. buzdolabına koydum, bu da koydu. odama gittim, oyalandım. bu arada anahtar deliğine pamuk tepmişim, çünkü kuyruk habire beni dikizliyor. bazen kaderine boyun eğip gidiyor içeriyi göremeyince, bazen de meloş'un şişlerinden birini yürütüp delikteki pamuğu itiveriyor. allahım nasıl da arsız! neyse, çıktım odadan mutfağa gittim, pudingimi aldım, elimde plastik kaşık odaya döndüm. bu da hemen gitmiş kendininkine saldırmış, yalayıp yutması kaç dakika sürdü bilmem ama ben elimde açılmamış puding kutusuyla çıkıp yüzüne pis pis sırıtıp götürüp dolaba geri koymak için en az yarım saat beklemişimdir. sonra? sonrası ne, canım istediği zaman da gittim dolaptan aldım, karşısında afiyetle yedim. böyle de şerefsizdim işte, bi de abla olucam... tü benim sıfatıma!

bitmez, yaz yaz bitmez. çocukluk anıları işte, birini anlatırken öbürünü hatırlıyor insan. bunları da kuyruğumun kardeşi hatırlattı bana. abla, dedi, küçükken pudingini paylaşmıyormuşsun, şimdi kanını paylaşıyorsun. büyüdük, diyebildim. "küçükken hayvanın tekiydim, bakma hala da çok gelişemedim ama... " diyecektim, halihazırda 3 kuruşluk iyi imajımı bozmayayım diye sustum, büyüdük, dedim. az çektirmedim kuyruğuma, oysa tek istediği ablasına yakın olmak, ondan bi şeyler öğrenip hayatın tadını birlikte çıkarmaktı...

kuyruğum 12 gündür hastanede yatıyor. bebeği olsun derken canından oluyordu. tüp bebek tedavisinin ihmalkar doktor elinde insanı ölüme götürdüğünü öğrendik ailece. bugüne kadar 22 ünite kan verildi, 59 kiloluk güzel bedeni 72yi geçti, bel çevresi 98cm, karın boşluğuna sığmayan sıvılar diyaframını geçip akciğerlerine dolduğu için 5 gündür sağ akciğere takılan tüple dolanıyor hastane koridorlarında, buna rağmen hala yeterince iyi nefes alamıyor. elleri ayakları şişti, bütün vücut ödem. acılar da cabası... kuyruğum normale dönme mücadelesinde, benim tek verebildiğimse 1 ünite kan, çocukken sakladığım pudingler yerine 1 ünitecik kan. evet, anca büyüdük ama keşke bi kaşık sen bi kaşık ben yeseydik be kuyruk. affet ablanı.