30.09.2009

tembelim - tembelsin - tembel ya da bok yeme, evinde otur!

yazacak o kadar çok şey birikti ki, zavallı cıvımış beynim yavaş yavaş kayıt altına alınmayan ilk verileri silmeye bile başladı. ee, hani icraat? fos!
derdim ne bilmiyorum, ama var bi derdim, var... elim kolum kalkmaz oldu, halimcegünce yaklaşık 25 gündür cv yollamamı bekliyor, oturup yazamadım. masaüstümde kayıtlı baykuş-cv dosyası toplasan 4 satırdan oluşmakta. yazamıyorum, kıçımı kırıp cv bile yazamıyorum!
her şey üstüme geliyor, bahanesine sığınıp sokaklara vurdum kendimi. bizim kızlar; baykuş değil sokak kedisi, demişler sonunda :)
bu sabah, bi arkadaşımın salonundaki kanapede nihayet uyuduğumda, devlet memurlarının mesaisinin başlamasına yarım saat vardı. öğlen gereksiz bi telefonla uyandım, kalkıp ortalığı topladım. sigara kokusunu çıkarabilmek için pencerelere saldırdım ama nafile, çocuğun evi şu an leş kıvamında. işin daha kötüsü hayatında sigara kullanmamış olması. benim yüzümden akşam işinden dönüp o kokuyu çıkarmak için uğraşmak zorunda kalacak. neyse ki kibarlığı bi adım daha ileri götürüp bana kendi odasını vermemişti, yoksa yarın sabaha sağ çıkacağı şaibeli.
bi de ufak alkol sorunum var, ki kendi başıma çözeceğime olan halihazırdaki zayıf inancım gün geçtikçe daha da cılızlamakta. iş bu sebeple (eski patronumun kulakları çınlasın diye yazdım :) bu arada, haftasonu merkez ofisi kapatıp dağın başındaki fabrikaya geri taşıyorlar. kıvırcık'ı yine is kokulu ve rüzgarda zangırdayan camlardan içeri soğuk havanın dolduğu günler bekliyor. sabır diliyorum sana kıvırcığım ve parantezimi kapatıyorum) uzman desteği almaya karar verdim.
bi yandan da diyorum ki; len kadın, hani sen 50 yaşında ölecektin? nerden çıktı şimdi bu sağlıklı olayım, yok alkolü azaltayım sigarayı bırakayım, düzenli uyuyayım tırı vırı fikirleri? hedef 50 mi, 50. ee, daha ne? bok mu var uzun yaşayacak? hayır bi kere sülale meydanda, genler belli, kime kaç yaşında ne olmuş o da belli. tekrar soruyorum, ee daha ne?..
halim budur dostlar. bu aralar çok gülüyorum ama çok da dertleniyorum. sadece eşi dostu okuyayım, sayfalarına bikaç yorum kondurayım ama kendi bloguma yazmayayım diyorum, kimsenin kafasını şişirip içini baymayayım diye, fakat yazmayı da özlüyorum. üstelik beni gerçek anlamda rahatlatan tek şey de bu.
haydin o zaman, 'olmak ya da olmamak' tan sonraki en büyük meseleye gelelim. ne var ne yok yazıp okuyan talihsiz azınlığı dertlere gark edeyim mi (ve hatta şey desinler mi, yahu bizim derdimiz başımızdan aşkın, nerden geldik bu bunalım karının sayfasına, hayır zaten ağzı da bozuk... şimdi morali de bozulmuş! hay ben senin *!^#.. biiiiiiiipppppp! dııııııtt! caaarrrttt!) yoksa efkar burun deliklerimden taşma kıvamına geldiğinde, şu aralar yaptığım gibi, biraz arazi olup, düzelince açıp kakara kikiri mi yazayım?
geveze baykuş önerilerinize hazırdır arkadaşlar!
rahaaağth!