beklemediğim kadar güzel bi haftasonu geçirdik. galiba aradan 1-1.5 ay falan geçmişti, çello'yu ziyarete edirne'ye gittim. "31 yaşımda kadın oldum yahu!" diye anlattım ona ve kelkedi'ye. kendi kapımı da açarım, sandalyeme de mukayet olurum ulen tipi kadından, gerçek kadına evrilmiştim adeta. evet, taksiden minibüsten ya da her ne ise artık o bindiğimiz taşıt ondan, benden önce inip elimi tutan, kapımı açan, sandalyemi çeken bi adam vardı karşımda ve bunu o kadar doğal bi şekilde yapıyordu ki ben rahatsız olmuyor, dalga geçmiyor, "hastir len ordan!" demiyor, aksine hoşlanıyordum. ama neticede güzel bi haftasonuydu işte, geçti gitti...
sonra, j beni bırakmadı. mailler yazdı, geceler boyu skypeda konuştuk. tek bi haftasonuna sığmamış çok şey vardı konuşulacak, konuştuk. güldük, ağladık, yine güldük, dertleştik. galiba en çok güldük...
borumbok bi evliliği yeni atlatmıştım, oh demek istiyorum diye gezinirken, bi ilişkiye hazır değilim derken nerden karşıma çıkmıştı bu adam be? ama çok şükür uzaktaydı, çok şükür doğu kültüründen nasiplenmemişti, "eeeğmm... e bi gelsin bari, takılırız öyle" diye karşıladığım adam bi baktım sevgili olmuşuz!
