baykuş'un karalama defteri

elif: bayan baykuşşş
baykuş ...: canım
elif : napıorsunn
baykuş ...: hiç
kendime acıyorum
sen
elif : nedenn
nolduuu
baykuş ...: yoruldum önemli bi şey yok
elif : :(
baykuş ...: 7 yılın yorgunluğu çöktü bikaç gündür
elif : al benden de  o kadar
yaşananlar çok uzakta kaldı belki ama
yüklerin hisleri hala omuzlarda
baykuş ...: sadece yaşadığımız tarihler uzakta kaldı elif, yaşadıklarımız hala omuzlarımızda
haha
aynı anda
 :D
kardeş miyiz
elif : :)
kardeşizz

sevgili e bu elif, hani çok önce bahsetmiştim çok iyi arkadaş ama boktanötesi sevgili olan sevgili d'nin eski kız arkadaşı... bana bayan baykuş der, bayan kelimesine alerjik reaksiyon veriyorum ama ona hiç kızmam. çünkü sevgili e, sevgili e'dir. benim gibidir. bu gece bir kez daha gördük ki biz gerçekten birbirimiz gibiyiz. hayattan yorgunuz. fazla inanmışız, karşımızdakini kendimiz gibi sanmışız. cık cık cık... ne ayıp!

ilerleyen ama burada yer almayan satırlarda gördük ki içimiz kurumuş. sevindim ben, içimiz de yoksa kaybedecek başka şeyimiz kalmamış demek çünkü. aramızda kalsın kaybetmekten çok yoruldum da...  teninde hala benim kokum dururken beni unutan adamlardan yoruldum mesela. neyse hayat tarzımdaki o kadar kötü şey, beni dünya kadar severken hayat tarzım yüzünden benden uzak kalmayı seçen adamlardan yoruldum. bazen merak etmiyor değilim, ben mi şizofrenim yoksa adamlar mı? hani ben nasılsam öyleyken, yanarlı dönerli meyve tabağı gibi değilken hem sevip hem beğenmemek de nesi? yok yok, kesin içimde bir yerde bir ms. hyde var ve o kaçırıyor adamları. en iyisi sıkısından bir psikanalist bulup o cincücüğünü çıkarttırmak. ay ya kişilik bölünmesi değilse, içime şeytan girdiyse? hocaya mı gitsem? okutup üfletsem ama göbeğimdem zeytin yedirmesem mesela, zeytin yedirmedim diye dualar tutmazsa uğur dündar'ı ararım. o kesin çaresini bulur... sahi, bir saadettin teksoy vardı, ne oldu o?