işler durgun bugün (gerçi iyi oldu, kalan yazılarımı da topladım geldim) ıvır zıvır için arayanlar dışında çalmadı gibi telefon. tabi patroncuğumun annesi aradı yine, bu defa oğluşunu değil evde kalmış müdür hanımı arıyormuş. aktarıyorum:
Zzrrrr...
- efendim?
- aloooğğğ?
- efendim (ayy mendebur karı gene mi sen!)
- kiminle görüşüyorumm?
- kimi aradınız hanımefendi? (sesini tanıdım, anında ısırmaya başladım. salağa bak ya, burası şirket be kadın, 1000 kişi de açabilir telefonu tanıyo musun hepsini??? allah allah...)
- hönnkh!
- ....
- eee... evde kalmış müdürü aradım
- nerden arıyorsunuz?
- hınnnkh!
- .... (son derece sakin ve sabırlı, avına odaklanmış bi timsah gibi bekliyorum)
- evinden arıyorum
- bi dk (muahahahahaahahahah!)
el insaf be! yuh!
